De afgelopen maanden ontving ik berichten van zeker twintig verschillende afzenders, geschreven door ‘mensen’, vaak lieden met een zelfverklaarde ‘passie voor boeken’ die iets voor mij willen betekenen. Het zijn lange mails (soms meer dan duizend woorden), in het Engels of Nederlands gesteld, waarin een reeks loze complimenten voor een van mijn boeken uitmondt in een uitnodiging om dat ene boek van me beter onder de aandacht van de leden van een leesclub, een ‘community’ of een lezersplatform te brengen.
Ze worden ondertekend door Supervisors en mensen met andere vage titels, vrijwel nooit verwijzen ze naar een bestaande website of staat er een adres bij. De namen zijn inwisselbaar, of klinken nogal bekend: Daniel Craig. Ik bekijk die mails vluchtig, op zoek naar substantie, maar die bevatten ze nooit. Het lezen ervan is zonde van mijn tijd.
Om terug te pesten stuur ik soms een antwoord en spiegel ik de ondertekening.
Als iemand voorstelt om een vertaling of videotrailer van Zonderhond te maken, zeg ik dat ze daarvoor eerst de rechten moeten kopen en als ze iets anders van me verwachten vraag ik een honorarium.
Vaak wordt het dan stil, soms denken ze: beet! Dan krijg ik nog zo’n lange mail waarin ze uitleggen dat ik de poeplap moet trekken. Al deze eerste mails en vaak ook de vervolgmails zijn met behulp van en waarschijnlijk geheel door AI gegenereerd.
Ene Charlotte noemde ik in de aanhef van mijn mail ‘Beste Chat-a-Lot’, maar daar reageerde ze niet op, ze ging onverdroten door met haar poging tot oplichting.
Ik begon in het Engels geschreven mails in het Nederlands te beantwoorden. Aan die vreemde switch werd geen aandacht besteed, ik kreeg gewoon antwoord in vlekkeloos Nederlands. Ik opperde een keer dat ik met ChatGPT zat te communiceren en kreeg een eindeloze excuusmail als antwoord: ‘Ik kan me voorstellen dat je denkt…’ Veel van die mails zijn honderden woorden lang en ze komen uiteindelijk neer op: we willen geld van je.
Soms blijven ze beweren dat mijn werk niet de aandacht krijgt die het verdient, ook al heb ik uitgelegd dat op dat moment Aan het einde van de oorlog het bestverkochte boek in Nederland is en dat ik niet te klagen heb. Vervolgens krijg ik een screenshot van recensietjes die zouden zijn gemaakt over mijn laatste roman, maar die gaan dan per ongeluk over mijn tweede roman Hoe staat het met de liefde? Dat boek is niet leverbaar.
Ik beleef enig genoegen aan die mails, geef ik toe. Vaak lees ik ze niet eens meer, soms wel en af en toe beantwoord ik ze. Gisteren deed ik dat via Google Translate in het Hongaars. Per ommegaande kreeg ik antwoord in die taal. En geen opmerking over die toch opmerkelijke overschakeling.
Deze eindeloze Hongaarse mail heb ik in het Fins beantwoord. Ik vroeg naar een specifieke scène die de schrijver van de mail was bijgebleven.
Het wederom ellenlange antwoord stond vol algemeenheden en kwam in het Nederlands. Toen ben ik maar weer in het Nederlands verdergegaan.
Gisteren was ik in Friesland en daarom heb ik ‘Daniel Craig’ een Friese mail gestuurd.
Ik kreeg nog geen antwoord, misschien is hij boos dat ik zijn achternaam als voornaam heb gebruikt en fout spelde?
