In ontroerende column in Margriet vertelt Aaf Brandt Corstius over haar jeugd en hoe haar moeder, die ongeneeslijk ziek werd, voor ze stierf een vriendin vroeg om voor ‘zang en dans’ te zorgen in het leven van haar binnenkort half verweesde kroost, aangezien ze niet verwachtte dat de vader van haar kinderen die taak op zich zou nemen. Aan het eind van de column vertelt Aaf Brandt Corstius dat een van haar eigen kinderen inmiddels voor ‘zang en dans’ weet te zorgen, hij tipt haar een boek:
En zo kwam het dat Ben me ineens Aan het einde van de oorlog aanraadde, van Bert Natter. Een vuistdik boek waar hij vaak in zat te lezen, ook als hij zich onbespied waande. Het was zelfs zo verslavend dat hij in een week met veel toetsen ineens hardop verzuchtte: ‘Ik wil klaar zijn met leren want dan kan ik weer door met Bert Natter!’
Bert Natter 