Fijne column van Stephan Sanders hedenmorgen in Trouw, de krant waarin mijn naam onlangs al eerder in een commentaar en een ingezonden brief (zie: Menselijke waardigheid) opdook. Ook werd Aan het einde van de oorlog genoemd in een artikel over literatuur in tijden van Netflix.
De column van Sanders begint met een observatie en mondt uit in een lofzang op mijn boek, gekoppeld aan een waarschuwing. Ik citeer:
Maar nu ik eraan begonnen ben kan ik niet meer stoppen. Ik kan niet eens zeggen of ik het goed vind, het is vooral verslavend en adembenemend. Letterlijk, met al die ultrakorte hoofdstukjes, soms van een of twee alinea’s, alsof iemand niet genoeg lucht krijgt en dreigt te stikken. Ik mag het van mezelf niet meer lezen na 21 uur, want dan lees ik door en kan ik niet meer slapen.
Bert Natter 