Morse

Laatst zag ik een uitzending van Endeavour Morse (niet zo best, maar onderhoudend) en daarin figureerde het Miserere van Allegri (ook wel de Misère van Allegro genoemd), want in Engelse detectives geldt nu eenmaal de wet Moord + Kerk = Allegri.

We hoorden een ‘oude’ versie, ik vermoed die door het King’s College Choir onder leiding van Sir David Willcocks, met niemand minder dan de latere dirigent Roy Goodman als solo-sopraan. Hij schreef daar ooit over: ‘On the day that we made the present recording, I had only just finished playing a rugby match an hour or so before the session. I had no time for a proper shower and still had muddy knees under my long trousers.’

Dat is deze uitvoering, overigens met de tekst in het Engels vertaald, in één take opgenomen, live zonder publiek dus, in maart 1963, in de kapel van King’s College, Cambridge.

Wie bewegend beeld wil, kan naar deze opname van vorig jaar kijken, met Tenebrae onder leiding van Nigel Short:

Ik zie dat Tenebrae ook het ‘Crucifixus’ van Lotti (Antonio, niet Helmut) heeft uitgevoerd, wat mijn hart doet opspringen van blijdschap, aangezien het een heel mooi stuk is en Lotti werkzaam was aan het hof in Dresden, waar mijn roman Goldberg zich afspeelt.

Holland 1945

Ik ben nogal druk met schrijven aan mijn nieuwe boek, dus ik heb niet veel tijd om hier geinige stukjes te posten.

In een stuk in The Guardian over liedjes met een Europees tintje kwam ik dit nummer tegen van Neutral Milk Hotel, kennelijk geïnspireerd door Anne Frank. Ik vind het fenomenaal. Het komt uit 1998 en ik had er nog nooit van gehoord.

Schilderijententoonstelling

Crossover gaat meestal mis: het is geen klassiek en geen pop. Maar dit klinkt goed, de oorspronkelijk voor piano geschreven suite Schilderijententoonstelling van Mussorgsky (eerder al heel goed bewerkt voor basgitaar, drums, toetsen en zang door Emerson, Lake & Palmer) in een nieuw arrangement voor orkest, uitgebreid met onder meer een dj, prepared piano, moderne studiotechnieken en sinds eergisteren een bijbehorende dansvoorstelling.

A Certain Ratio

Funky stuff is dit, zeg. Een cover van ‘Houses in Motion’ van Talking Heads, door A Certain Ratio. Opgenomen in 1980, de bedoeling was dat Grace Jones zou zingen, maar dat gebeurde niet, dus wat we horen is de guide vocal (de naam zegt het al: een voorlopige zangpartij die alleen bedoeld is om te laten horen hoe het nummer uiteindelijk moet gaan klinken) (als ik in het Engels schreef, zou ik overwegen een roman te schrijven die Guide Vocal heette) van Jez Kerr. Verschijnt binnenkort op cd en vinyl op de overzichtscompilatie ACR:BOX.

Het origineel blijft natuurlijk onovertroffen, daar niet van.