
Onder het kopje ‘Zweet en modder’ wordt mijn roman Aan het einde van de oorlog genoemd in het overzicht dat de Volkskrant maakte van het boekenjaar 2025. Fijn dat mijn boek daar in staat. Het gehele overzicht is hier te lezen.
Mijn vrouw moest hartelijk lachen om de inleidende passage die ik haar vanmorgen in bed voorlas, waarin schrijvers als Auke Hulst, Jeroen Olyslagers en ik als volgt worden getypeerd:
Er zijn van die boeken waarin je het zweet van de schrijver nog ruikt. Zie hem – het is meestal een man – zitten, de mouwen opgestroopt, de handen boven het toetsenbord, een vurige blik in de ogen.
Ik weet niet hoe het mijn collega’s verging tijdens het schrijven van hun boeken, maar voor mij zou dit een betere omschrijving zijn:
Er zijn van die boeken waarin je de zeep van de schrijver nog ruikt. Zie hem – het is meestal een man – zitten, fris onder de douche vandaan, een uurtje schrijven voor hij de hond uitlaat, een kop afgekoelde koffie binnen handbereik, met zijn leesbril op.
