Zeven verdwaalde deeltjes Multatuli

IMG_8685.JPG

Helemaal boven: de 25 dundrukdelen Multatuli in mijn eigen boekenkast.

De eerste aflevering van Dwarse denkers werd deels bij Maarten ’t Hart thuis opgenomen en ik vond het een leuke, boeiende en af en toe ontroerende uitzending.

Ik herkende meteen al in de grote boekenkast, waarvan de bovenste helft vol grote banden stond en de onderste helft vol cd’s, helemaal aan het eind van een plank de eerste zeven delen van de Volledige werken van Multatuli, die ’t Hart ooit van Maarten Biesheuvel kreeg (dat schrijft ’t Hart tenminste in Een dasspeld uit Toela). Ik dacht: waar zijn de overige (achttien) delen (want ’t Hart heeft immers alles van Multatuli gelezen)? En: wat doen die bescheiden dundrukdeeltjes daar tussen al die grote boeken? Akyol en ’t Hart spraken even bij die kast voor ze op de bank gingen zitten, met een deel Multatuli tussen hen in.  

Akyol stelde goede vragen en liet ’t Hart uitgebreid aan het woord over Multatuli, ook al bleek de interviewer in zijn voice-over weinig van de grote dwarsdenker te weten: ‘Multatuli, die het politieke systeem van Nederland uit de achttiende eeuw onderuit schopte’.

Het deeltje Volledige werken werd door ’t Hart weer op zijn plaats geschoven toen ze bij de muziekinstallatie naar Martinů gingen luisteren (Quad versterker en elektrostaten, meende ik in de gauwigheid te onderscheiden). Toen zag ik het: naast Multatuli stond een grote biografie van Copland, de componist (niet te verwarren met Kopland, de dichter). Nu herkende ik ook andere boeken over componisten: Beethoven, Prokofiev. Dit was de muziekbibliotheek van Maarten ’t Hart, met boven de cd’s ongetwijfeld louter biografieën en andere boeken over muziek.

Die zeven deeltjes Multatuli (‘Publiek, ik veracht u met groote innigheid.’) waren uit een kast elders in het huis gehaald en speciaal voor de dwarsdenkende televisiecamera in het zicht gezet.