Kippen

Deze zomer was ik een paar dagen in de buurt van de Peel. Ik wandelde met de hond over een pad tussen het natuurgebied en een enorm maïsveld. Een man uit de buurt vertelde mij dat waar nu maïs werd verbouwd tot voor kort grasland was waar koeien graasden. De melkveehouder van wie de grond was had geen opvolger en probeerde zijn bedrijf te verkopen, zonder veel succes. Uiteindelijk had hij het geluk dat zijn bedrijf te dicht bij de Peel was gevestigd en werd hij uitgekocht door de overheid, ik neem aan de provincie. De boer had meer dan honderd koeien en kreeg een paar duizend euro per stuk, begreep ik van de man uit de buurt.

Ik vroeg hem naar zeven kippenschuren die verderop stonden, maar een meter of driehonderd van het natuurgebied. Dat bedrijf viel net buiten de grens en kon dus blijven. Hij vertelde dat er in die zeven schuren 450.000 kippen werden gehouden. Ik denk dat in een cirkel van vijf kilometer rond die farm niet meer dan tienduizend mensen wonen. En dan 450.000 kippen op een oppervlakte van twee voetbalvelden? Ik was er al een paar keer langs gekomen: zeven stallen met silo’s ervoor, een woonhuis erbij, twee of drie auto’s en een heftruck, een fietsenrek met een paar fietsen. Die 450.000 kippen werden zo te zien gehouden door een echtpaar en een stuk of wat knechten.

Ik kan het bijna niet geloven, zei ik.

Toen vertelde de man dat die 450.000 kippen binnen zes weken worden geslacht en dan komen er 450.000 nieuwe kuikens. Dat maakt dus, op die ene boerderij in Noord-Brabant ongeveer drie miljoen kippen per jaar. 3.000.000 kippen.

Best veel, als je het mij vraagt.