Knieviool

Vanmorgen in de auto hoorde ik op Radio 4 een mooi stuk muziek dat ik nog niet kende. Het klonk als heel oud, het werk dat Jordi Savall op de Engelse lyra-viol speelt, maar het had ook iets moderns. Het kon dus eeuwenoud en Brits zijn, maar ook uit het Midden-Oosten komen (een mede-leerling van mijn dochter (5 havo) vroeg laatst: ‘Het Midden-Oosten van wat?’) en veel nieuwer zijn.

Het werd afgekondigd als ‘I Would I Were a Bird’, gespeeld door Jean-Guihen Queyras.

Thuis zocht ik het nummer meteen op. Het staat op het album Thrace (Sunday Morning Sessions). De lyra (in het Grieks voluit ‘politiki lyra’ genoemd, in het Perzisch ‘kemençe’ herdoopt) wordt bespeeld door Sokratis Sinopoulos en de cello door Jean-Guihen Queyras.

Op youtube vond ik een gezongen versie van deze Griekse traditional (klaarblijkelijk ‘ΝΑΜΑΝ ΠΟΥΛΙ ΝΑ ΠΕΤΑΓΑ’ geheten), afkomstig van een cd met ‘Songs About Greeks Far From Home’ – je denkt meteen aan Odysseus. Erg mooi.

Er is trouwens een heel concert te vinden van de musici die op de cd te horen zijn (het begint als je klikt meteen bij een stukje solo lyra) (Queyras speelt verderop ook ‘Az Hit’ van Kurtág):

Sokratis Sinopoulos blijkt ook jazz te maken (geen flauwe crossover):

En dat allemaal dankzij Radio 4, tijdens een autoritje door de regen.