Quasi-Bach

Vanmorgen begon ik de dag goed met Nina Simone. ‘Love Me Or Leave Me’ kwam langs, in de studioversie van 1965. Er zit een geweldige pianosolo in van Nina, die begint een beetje à la Wynton Kelly, lekker jazzy en simpel, maar waar ze na een paar maten een contrapunt in de bas aan toevoegt, waardoor het opeens een tweestemmige quasi-Bachfuga wordt, heel goed gedaan, zonder de swing te verliezen. Op youtube vond ik deze live-versie, klaarblijkelijk al uit 1960. Ze speelt hetzelfde nummer, dat in een soortgelijke uitvoering sinds 1954 op haar repertoire stond, dit keer kun je horen (maar niet zien) dat de gitarist ook nog een stem aan de quasi-fuga toevoegt. Ik vind het meesterlijk.

Bach zelf blijft natuurlijk andere koek: