Tok

Afbeeldingsresultaat voor the fools psycho chickenIn het refrein van het winnende liedje van het Eurovisie Songfestival wordt als novelty het gekakel van een kip nagebootst.

Het is niet voor het eerst dat de kip een prominente rol in de popmuziek krijgt toebedeeld. Zo maakten The Fools in 1978 een parodie op ‘Psycho Killer’ van Talking heads, getiteld ‘Psycho Chicken’. Ik kocht dat singeltje laatst nog op een rommelmarkt, op geel doorzichtig vinyl. Ook al vind ik het nummer van Talking Heads briljant, toch moet nog steeds ik lachen om de parodie (‘He’s clucking a lot, but he’s not saying anything, I plucked him once! Why pluck him again?’). Voor mij is niets heilig.

Sly & the Family Stone hebben een kippenlied waarin het koortje heel funky kakelt.

In de klassieke muziek bestaat de kip al veel langer, bijvoorbeeld in ‘La Poule’ van Rameau, hier gespeeld door Christophe Rousset (de herhalingen zijn weggelaten).

De 83ste symfonie van Haydn (een van de zogenaamde Parijse Symfonieën) kreeg na de dood van de componist de bijnaam ‘La poule’, nadat iemand in de hobo-partij in het tweede thema van het openingsdeel het gekakel van een kip meende te herkennen. In onderstaand filmpje hoor je het rond 1:30 voor het eerst.

Het leukste kippenlied is ‘Ich Wollt’ ich wär ein Huhn’ van de Comedian Harmonists.

Ik heb een zwak voor Max Raabe, die altijd balanceert op de rand van de kitsch.